San/rı
Birazdan okuyacaklarınız tamamen hayal ürünü olan bir intiharın notlarıdır.Yazılanların gerçek hayatta karşılığı yoktur.
bu gece karanlığın rengi kırmızıydı…
kan
hah!kırmızı karanlık…öylesine, sonu olmayan derin bir kesikten geldi kırmızı..ne zaman biteceğini merak ediyordum.ayılmam şarttı.bekledim.beklerken uyumuşum…
elma şekeri..
sayıkladıklarım kulağımda…uykumda bana eşlik eden bir tat oluştu damağımda…tatlı biraz,biraz buruk,oldukça keskin…dilimi parçaladı..
ses..
oysa her şeyi sağır sanıyordum.mesela aynam..değil miydi yoksa?
umut içinde çaresizlik..
bir öykü düştü aklıma…hani şu cinayet işledikten sonra ellerindeki kanı temizlemeye çalışan adamın öyküsü…yıkadıkça, kan ellerine iyice yerleşir.su güçsüzdür,adam biçare…sonra zımparalar ellerini kanı temizlemek için..zımparaladıkça kanar elleri.kanadıkça kan bulaşır ellerine.kan bulaştıkça zımparalar ellerini.hangisi daha kötü?kaybolmak mı?kaybetmek mi?
Kuyu…
aynı yerlerde farklı olmak..henüz ölmedim.belki yarın.
gül
hangisi ama?kimin gamzesi daha kırmızı? Kaçıncı soru bu?
saymadım.
sevda..
kuşun kanadındaydı bir zamanlar.Ha bir de başucumda.saklan..görmesinler seni..
sigara…
bir yel çalsa kapımı.otursak.kahve içsek beraber.o anlatsa ben sussam.gideceği zaman “dur” desem.daha susacaklarım bitmedi.
öfke…
kanıma karışandan yadigâr yastığıma bıraktıklarım.ateşli nöbetler her an kapıda.sigara külüne bulanmış huzur.ölümle tavla oynayan bir küçük kız çocuğu koşturur aynalarda şimdi.
gerçek..
elimin kesilmesini bir ben mi hissederim?o zaman bu kitaplar neyin nesi?oysa güvenmeyi öğrettiler bize.şimdi görüyorum ki ayaklarımız hiç yere basmamış.
sen…
şaşırdın mı?üzüldün mü?korktun mu?eğer öyleyse hayal kırıklığı başlamış.güle güle,tepe tepe kullan…
mavi…
sınırsız,belki geniş..hadi kalkın desem,sus otur derler.
siyah..
kökünden kessem rengi değişir mi ki?
göz…
seni ne çok,ne kolay kandırdılar bilsen.Onlar seni,sen aklımı,aklım yüreğimi kandırır.
sözler…
hüzünlü,ıssız,kimsesiz,çorak bir fısıltıdır artık insan…
hayat…
başlangıç sondu,son da başlangıç olur belki..küçük bir ayrıntıydın sadece ki varlığına sebep olan bile unutmuş sonunda.sadece küçük bir ayrıntı…
şimdi evren,ayrıntılardan örüldüğünü biliyor…
ayrıntılar hayatı yarattı…
hayat seni yarattı…
sen evreni yarattın…
ayrıntılar hayatı bitirdi…
hayat seni bitirdi…
sen evreni bitirdin…
bitti…
bu gece karanlığın rengi kırmızıydı…
kan
hah!kırmızı karanlık…öylesine, sonu olmayan derin bir kesikten geldi kırmızı..ne zaman biteceğini merak ediyordum.ayılmam şarttı.bekledim.beklerken uyumuşum…
elma şekeri..
sayıkladıklarım kulağımda…uykumda bana eşlik eden bir tat oluştu damağımda…tatlı biraz,biraz buruk,oldukça keskin…dilimi parçaladı..
ses..
oysa her şeyi sağır sanıyordum.mesela aynam..değil miydi yoksa?
umut içinde çaresizlik..
bir öykü düştü aklıma…hani şu cinayet işledikten sonra ellerindeki kanı temizlemeye çalışan adamın öyküsü…yıkadıkça, kan ellerine iyice yerleşir.su güçsüzdür,adam biçare…sonra zımparalar ellerini kanı temizlemek için..zımparaladıkça kanar elleri.kanadıkça kan bulaşır ellerine.kan bulaştıkça zımparalar ellerini.hangisi daha kötü?kaybolmak mı?kaybetmek mi?
Kuyu…
aynı yerlerde farklı olmak..henüz ölmedim.belki yarın.
gül
hangisi ama?kimin gamzesi daha kırmızı? Kaçıncı soru bu?
saymadım.
sevda..
kuşun kanadındaydı bir zamanlar.Ha bir de başucumda.saklan..görmesinler seni..
sigara…
bir yel çalsa kapımı.otursak.kahve içsek beraber.o anlatsa ben sussam.gideceği zaman “dur” desem.daha susacaklarım bitmedi.
öfke…
kanıma karışandan yadigâr yastığıma bıraktıklarım.ateşli nöbetler her an kapıda.sigara külüne bulanmış huzur.ölümle tavla oynayan bir küçük kız çocuğu koşturur aynalarda şimdi.
gerçek..
elimin kesilmesini bir ben mi hissederim?o zaman bu kitaplar neyin nesi?oysa güvenmeyi öğrettiler bize.şimdi görüyorum ki ayaklarımız hiç yere basmamış.
sen…
şaşırdın mı?üzüldün mü?korktun mu?eğer öyleyse hayal kırıklığı başlamış.güle güle,tepe tepe kullan…
mavi…
sınırsız,belki geniş..hadi kalkın desem,sus otur derler.
siyah..
kökünden kessem rengi değişir mi ki?
göz…
seni ne çok,ne kolay kandırdılar bilsen.Onlar seni,sen aklımı,aklım yüreğimi kandırır.
sözler…
hüzünlü,ıssız,kimsesiz,çorak bir fısıltıdır artık insan…
hayat…
başlangıç sondu,son da başlangıç olur belki..küçük bir ayrıntıydın sadece ki varlığına sebep olan bile unutmuş sonunda.sadece küçük bir ayrıntı…
şimdi evren,ayrıntılardan örüldüğünü biliyor…
ayrıntılar hayatı yarattı…
hayat seni yarattı…
sen evreni yarattın…
ayrıntılar hayatı bitirdi…
hayat seni bitirdi…
sen evreni bitirdin…
bitti…
Merhaba,
“Sanrı” adındaki bu eser şahsıma ait olup burada iznim olmadan yayınlanmaktadır.Halen *********adresinde yayınlanmaktadır.
Sizden eseri kaldırmanızı ya da altına verdiğim adresteki imzayı ekleyerek ve link vererek, alıntı olduğunu belirterek yayınlamanızı rica ediyorum.
Şimdiden teşekkür ederim.
Verdiginiz adresteki mesajinizi tam link olarak yollayin! Adresinizi sadece reklam olsun diye isim olarak atmayin. Bu yollayan arkadasimizin kendi yazisidir!Kendisi yollamistir sitemize. Bunun aksini iddaa ediyorsaniz cevabinizi bir hafta icerisinde veriniz.
bok atmak kötüdür sevgili dostum ahmaklığın lüzumu yok
Dediklerinizin tamamen gercegi yansitmadigini ve bunun da ispatinin: http://karakedi.freeforums.org/san-r-t773.html burada oldugunu gorduk arastirmalarimizda. Bu yuzden boyle kifayetsiz bir bicimde uyemize iftira edip kendi yazinizmis gibi onun yazisini kullandiginiz icin biz sizi ayni samimi davranisi gostermeye davet ediyoruz. Yoksa ayni tepkiyi uyemiz ile birlikte biz verecegiz bilginize.